Miasto Lubartów położone jest w północno-wschodniej części województwa lubelskiego w dolnym biegu rzeki Wieprz. Od zachodu otoczone jest pięknym kompleksem lasów kozłowieckich, zaś od południowego - wschodu okala je Pojezierze Łęczyńsko - Włodawskie. Przez Lubartów, położony 25 km na północ od Lublina, przebiega linia kolejowa i dwie drogi krajowe, w tym jedna o dużym znaczeniu komunikacyjnym: Białystok - Lubartów - Lublin. W województwie lubelskim jest to trzecie pod względem wielkości miasto, liczące około 25 tys. mieszkańców.

Założycielem miasta był Piotr Firlej, wojewoda lubelski i sandomierski. W drugiej połowie XV wieku do Lubartowa, Zwanego początkowo Lewartów - od herbu Firlejów "Lewart",  zaczęli napływać osadnicy z Niemiec Holandii  i Francji, którzy przyczynili się do kultury materialnej miasta. Dużą rolę odegrali kupcy żydowscy, zapoczątkowując tradycje kupieckie Lubartowa trwające do dziś. Szczególną uwagę zwraca zabytkowa architektura miasta. Do najcenniejszych zabytków  należą barokowy pałac Sanguszków, otoczony parkiem i kościół św. Anny. W odległości 7 km od miasta, w Kozłówce, położony jest piękny pałac Zamoyskich i Park Krajobrazowy z rezerwatem "Kozie Góry" z ponad 250 letnimi dębami. Jadąc na północ, znajduje się urocze jezioro Firlej i Kunów, oraz urocze tereny nad Wieprzem czyniące okolice Lubartowa bardzo atrakcyjnymi pod względem turystycznym.

Ratusz - siedziba władz miasta